dr Ewa Saniewska - specjalista dermatolog - Mięczaki zakaźne
#

Mięczaki zakaźne

Mięczak zakaźny jest powszechnie występującym zakażeniem wirusowym skóry i błon śluzowych. Zmiany skórne mają postać drobnych (1–10 mm), twardych, kopulastych lub okrąg­łych, niebolesnych guzków, o cielistym lub perłowym zabarwieniu. Często w ich środkowej części występuje pępkowate zagłębienie, z którego po uciśnięciu wydobywa się biała, kaszowata treść. Zmiany na ogół są mnogie, ale też bywają pojedyncze. Często są zgrupowane, mogą się również układać wzdłuż linii zadrapania. Zmiany skórne w przebiegu mięczaka zakaźnego pojawiają się w każdej okolicy.

W ostatnich latach częstość występowania mięczaków zakaźnych wzrasta, szczególnie dotyczy to dzieci z obniżoną odpornością. Szacuje się, że roczna zapadalność na tę chorobę wynosi 2–10% populacji dziecięcej. Wywołuje ją wirus mięczaka zakaźnego (MCV – molluscum contagiosum virus) należący do rodziny poxvirusów.

Okres wylęgania choroby wynosi 2–7 ty­godni, ale może być dłuższy, nawet sięgać sześciu miesięcy. Pacjent jest zakaźny przez cały czas utrzymywania się zmian skórnych. Do infekcji zwykle dochodzi w wyniku bezpośredniego kontaktu z zakażonymi przedmiotami (np. gąbkami, ręcznikami, zabawkami, ubraniami) lub skórą osób zainfekowanych MCV oraz przez autoinokulację. U dzieci z rozsianym mięczakiem zakaźnym często stwierdza się współistnienie atopowego zapalenia skóry. 

Leczenie mięczaka jest wciąż przedmiotem dyskusji. U pacjentów z prawidłową odpornością zmiany mogą ustąpić samoistnie w ciągu kilku miesięcy. Jednak ze względu na dużą zakaźność, możliwość autoinokulacji oraz złagodzenie współistniejących objawów, terapię należy rozpocząć jak najwcześniej po rozpoznaniu. Wybór metody leczenia powinien być dobrany indywidualnie i dostosowany do wieku pacjenta, stanu jego odporności, liczby i lokalizacji zmian skórnych, a także możliwości finansowych. Najczęściej stosowane metody terapii to wyłyżeczkowanie oraz leczenie miejscowe zmian skórnych.

Skutecznym postępowaniem w przypadkach z dużą liczbą zmian jest ich wyłyżeczkowanie po zastosowaniu 1-2 godz. przed zabiegiem znieczulenia miejscowego kremem EMLA, który eliminuje lub zmniejsza dolegliwości bólowe. U dzieci z rozległymi zmianami może być uzasadnione znieczulenie ogólne. Po zabiegu zaleca się stosowanie nalewki jodowej.

Inną metodą leczenia jest miejscowe stosowanie na zmiany 5% wodorotlenku potasu (2 razy dziennie) do momentu powstania stanu zapalnego w obrębie mięczaka zakaźnego. W trakcie aplikacji leku u większości pacjentów pojawia się uczucie pieczenia. Lek ten może być stosowany powyżej 3. roku życia. Nie należy go stosować na błony śluzowe, okolice oczu, rany i zadrapania oraz guzki z objawami nadkażenia. Nie zaleca się również stosowania u pacjentów z AZS w ostrej fazie oraz u osób ze skłonnością do tworzenia się keloidów i hipertroficznych blizn.

W trakcie wizyty zostanie wdrożone odpowiednie leczenie miejscowe lub zabiegowe.

Umów się na wizytę - tel. 606 10 60 63 lub przez Internet

Cena wizyty konsultacyjnej wynosi od 150 zł.