dr Ewa Saniewska - specjalista dermatolog - Łysienie
#

Łysienie

U człowieka włosy  w toku ewolucji przestały pełnić rolę ochronną i obecnie są istotnym atrybutem naszego wyglądu. Dlatego tak ważną rolę przywiązujemy do dobrej kondycji naszych włosów. Wypadnie włosów może być spowodowane wieloma przyczynami, wśród których najważniejsze są:

  • wywołane czynnikami fizycznymi,
  • wywołane lekami,
  • wywołane chorobami zakaźnymi,
  • wywołane chorobami układowymi,
  • wywołane chorobami włosów lub skóry owłosionej,
  • uwarunkowane genetycznie.

Do najczęstszych przyczyn wypadania włosów należy łysienie androgenowe, które pojawia się tylko u osób dorosłych. Proces może rozpocząć się między okresem wczesnej młodości a późnym wiekiem średnim. Rozpoznanie łysienia androgenowego jest często rozpoznaniem klinicznym. Pacjenci rzadko obserwują wypadanie włosów, ale zauważają obniżenie ich gęstości. Wywiad rodzinny z reguły potwierdza istnienie przypadków łysienia u krewnych.

Łysienie androgenowe uwarunkowane jest genetycznie, zależy również od wieku pacjenta oraz poziomu androgenów. Główną rolę w patogenezie łysienia androgenowego odgrywa 5-alfa-dihydrotestosteron, który powstaje w obrębie mieszka włosowego z testosteronu w wyniku działania enzymu 5-alfa-reduktazy. Dihydrotestosteron wywołuje miniaturyzację mieszka włosowego. W każdym kolejnym cyklu wzrostu włosa faza telogenowa (faza spoczynku) wydłuża się, a następująca po niej faza anagenowa (faza wzrostu) jest coraz krótsza. Zaburzenia w czasie trwania poszczególnych faz powodują, że wyrastający włos jest krótszy, cieńszy i słabiej pigmentowany (włos zminiaturyzowany). W łysieniu androgenowym nie występuje bliznowacenie, bezwzględna liczba mieszków jest zachowana, a czynne gruczoły łojowe wywołują wrażenie przetłuszczonej skóry głowy.


Łysienie androgenowe kobiet, zwane również łysieniem kobiet typu męskiego lub przewlekłym rozlanym łysieniem, jest wywołane czynnikami genetycznymi i zwiększoną wrażliwością mieszka włosowego na androgeny. U pacjentek z tym typem łysienia poziomy hormonów płciowych mogą być prawidłowe. Kobiety, u których występuje łysienie androgenowe, w pierwszej kolejności najczęściej zauważają poszerzający się przedziałek przy normalnie wyglądających włosach. Następnie włosy w obrębie okolicy czołowej i ciemieniowej stają się cieńsze, w wyniku czego dochodzi do uwidocznienia powierzchni skóry głowy.

Wypadanie włosów może być rozlane i przebiega etapami, analogicznie do łysienia typu męskiego, przy czym u kobiet pozostaje zachowana linia włosów w okolicy czołowej. Do oceny nasilenia łysienia androgenowego u kobiet służy skala Ludwiga.

łysienie skala Ludwiga

W diagnostyce łysienia u kobiet bierze się pod uwagę zażywane przez pacjentkę leki, wykonuje się badania laboratoryjne w celu oceny różnych zaburzeń ogólnoustrojowych, niedoborów żywieniowych oraz profilu hormonów w przebiegu cyklu miesięcznego. Niezbędnym badaniem w diagnostyce łysienia androgenowego jest trichoskopia. Dopiero po wykonaniu tych badań można rozpocząć leczenie.


Łysienie androgenowe mężczyzn jest często poprzedzone łojotokiem lub łupieżem tłustym. U około połowy mężczyzn w okolicach 50. roku życia można stwierdzić cechy trwałego, postępującego łysienia zwanego inaczej łysieniem typu męskiego. Utrata włosów rozpoczyna się od kątów czołowych oraz szczytu głowy. Przebieg procesu jest postępujący. Nie można przewidzieć, jak szybko włosy będą wypadały, ani ile ich pozostanie. Do oceny zaawansowania łysiny wykorzystuje się skalę Hamiltona – Norwooda.


Łysienie plackowate to autoimmunologiczne, niebliznowaciejące łysienie w obrębie głowy lub całego ciała. Do utraty włosów najczęściej dochodzi nagle. Typowe ogniska łysienia są okrągłe lub owalne i dobrze odgraniczone od prawidłowych włosów. W 90% zajęta jest głowa owłosiona, ale w pozostałych przypadkach może dochodzić do utraty włosów okolicy pachowej, wzgórka łonowego, brody oraz brwi i rzęs. W ciągu roku u połowy pacjentów włosy odrastają. Niestety, przebieg łysienia plackowatego jest nieprzewidywalny. Możliwe są liczne nawroty choroby. Wśród 10% pacjentów z łysieniem plackowatym może dojść do rozwoju ciężkiej przewlekłej postaci choroby.

Rozpoznanie łysienia plackowatego z reguły nie jest trudne, ze względu na bardzo typowy obraz kliniczny. W celu potwierdzenia rozpoznania przeprowadzane jest badanie mikroskopowe włosów, w którym stwierdza się obecność charakterystycznych włosów wykrzyknikowych na obrzeżu ognisk łysienia. W niektórych przypadkach obserwuje się zmiany paznokciowe w postaci punktowanych wgłębień, podłużnych i wypukłych prążków oraz szorstkiej powierzchni.

W trakcie wizyty zostanie rozpoczęte odpowiednie leczenie oraz zlecone badanie trichoskopowe, jesli będzie potrzebne.

W terapii łysienia pomocne są również odpowiednie zabiegi pobudzające odrost włosów:

  • mezoterapia osoczem bogatopłytkowym - więcej informacji znajdziesz tutaj,
  • terapia DR. CYJ Hair Filler - więcej informacji znajdziesz tutaj.

Umów się na wizytę - tel. 606 10 60 63 lub przez Internet

Cena wizyty konsultacyjnej wynosi 150 zł.